Barwa tornada

tornado na pustyni

Tornado może przybierać rożne barwy w zależności od tego z której strony w stosunku do niego znajduje się słońce.

Te powstałe w suchych warunkach, czasem są nawet niewidoczne poza wirującymi odłamkami blisko powierzchni ziemi. Kolor leja kondensacyjnego, podnoszącego mało pyłu oraz odłamków jest szary albo biały.

Tornado przemieszczające się ponad wodą może przybrać barwę białą albo niebieską. Lej przesuwający się wolno i wsysający wiele odłamków jest zazwyczaj ciemny i przybiera kolor materiału jaki przenosi.


Formacje przypaminające tornada

wir pylowy

Znane są formacje, które z widoku są bardzo podobne do tornad jednak nimi nie są. Należą do nich: tornado linii szkwałów z angielskiego gustnad oraz wir pyłowy z agielskiego Dust devil.

Tornado linii szkwałów jest małą, pionową kolumną wirującego powietrza, która przypomina tornado. Występujące zwykle w przedniej krawędzi burz oraz w strefie gdzie są silne uderzenia wiatru. Wiatr wiejący w wirze zazwyczaj jest słabszy niż ten wiejący w tornadach oraz gustnado i osiąga siłę w skali Fuijty – F0 do F1, może być jednak przyczyną sporych zniszczeń.Powstaje, gdy zimne i suche powietrze znajdujące się na przedniej części chmury, opada przepływając przez ciepłe oraz wilgotne powietrze znajdujące się przed chmurą nadając mu efekt wirowy.


Kształt tornada

ksztalt tornada

Kształt większości z tornad to wąski lej kondensacyjny, który ma szerokość nawet kilkaset metrów. Występuję z chmurą odłamków znajdującą się blisko powierzchni ziemi.

Słabe oraz niewielkie trąby lądowe można zobaczyć w postaci małego wiru pyłu, który zawieszony jest w powietrzu blisko powierzchni ziemi. W przypadku niewidocznego leja kondensacyjnego, przy wietrze osiągającym prędkość powyżej 64 km/h cyrkulację definiuje się jako tornado.

Tornado posiadające cylindryczny kształt i względnie małą wysokość określa się mianem tornada kominowego (stovepipe tornado).


Podział tornad

Tornado w USA

Biorąc pod uwagę warunki, w jakich powstają tornada, dzielimy je na dwie grupy:

  • Tornado superkomórkowe
  • Trąby lądowe oraz wodne

Tornado superkomórkowe – jest najbardziej klasycznym i najgroźniejszy jego rodzajem. Ma kształt leja, który posiada różną średnicę, mogą być cienkie przypominające sznurek lub bardzo szerokie. Stanowi większość tornad, które są najbardziej niszczycielskie, najsilniejsze osiągają do 480 km/h (F5 – skala Fujity).

Tornada powstają w wyniku zmiany energii potencjalnej na kinetyczną. Procesy, fizyczne, które związane są z powstawaniem w tornadzie superkomórkowym cyrkulacji powietrza wynikają: z niestabilnej konwekcyjnie atmosfery, w superkomórkach burzowych występuje mezocyklon, istnieją także zmiany kierunku oraz prędkości wiatru wraz z wysokością. Te ostatnie mają wpływ na średnie ruchy komórki oraz ruch tornad występujący na półkuli półn., który jest cyklonalny. Tornada te posiadają dobrze określony cykl rozwoju.


Tornado

tornado

Tornado wyraz z języka hiszpańskiego tronada oznaczający burzę. Jest to kolumna powietrza, która wiruje w gwałtowny sposób, a jednocześnie jest w kontakcie z jednej strony z powierzchnią ziemi a podstawą cumulonimbusa z drugiej strony, rzadziej z wypiętrzonym cumulusem. Tornada mogą osiągać różne rozmiary. Zazwyczaj przyjmują postać leja kondensacyjnego, który węższym końcem dotyka ziemi. W dolnej części leja znajduje się otoczka z chmury złożonej z odłamków oraz pyłu.